អ្វីដែលគ្មានអ្នកប្រាប់អំពីវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង

អ្វីដែលគ្មានអ្នកប្រាប់អំពីវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង

ស្រមៃថា បាល់របស់អ្នកហោះលឿន ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីមិនអាចទាយទិសបាន។ វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនពឹងតែលើកម្លាំងជើងទេ ប៉ុន្តែជាការរួមបញ្ចូលរវាងការរត់ចូលបាល់ មុំជើងទ្រទ្រង់ ចំណុចប៉ះបាល់ ការបង្វិលត្រគាក កម្លាំងស្នូល និងការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីទាត់។ កីឡាករដូចជា គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ និង អឺលីង ហាល៉ង់ បង្ហាញថា ល្បឿនបាល់កើតពីបច្ចេកទេសដែលធ្វើដដែលៗ មិនមែនពីការទាត់ដោយខឹងឡើយ។ សម្រាប់កីឡាករថ្មី គោលដៅសមស្របគឺបង្កើនល្បឿនដោយរក្សាភាពត្រឹមត្រូវនៅចម្ងាយ ១៥–២៥ ម៉ែត្រ។ សូមចាប់ផ្តើមដោយហ្វឹកហាត់ ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្ដាហ៍ វគ្គនីមួយៗ ២០–៣០ នាទី ហើយថតវីដេអូដើម្បីពិនិត្យជំហររបស់ខ្លួន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តារាងប្រៀបធៀបរហ័ស៖ តើអ្វីធ្វើឲ្យការស៊ុតមានអំណាច?

ចំណុចប្រៀបធៀប	វិធីធ្វើត្រឹមត្រូវ	កំហុសដែលជួបញឹកញាប់	លទ្ធផលគោលដៅ
ជំហានរត់ចូល	រត់ចូលមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ	រត់ត្រង់ពេក ឬជំហានវែងពេក	រក្សាលំនឹង និងបង្កើតសន្ទុះ
ជើងទ្រទ្រង់	ដាក់ជិតបាល់ ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ	ដាក់ឆ្ងាយ ឬបែរមុខចេញ	បញ្ជាទិសបាល់បានល្អ
ចំណុចប៉ះ	ប្រើផ្នែកខ្សែស្បែកជើង	ប៉ះដោយម្រាមជើង	បាល់លឿន និងមិនរអិលទិស
តួខ្លួន	ផ្អៀងទៅមុខបន្តិច	ងើយខ្លួនទៅក្រោយ	បាល់មិនហោះខ្ពស់ហួស
ការបន្តចលនា	បន្តជើងទៅមុខតាមទិសគោលដៅ	ឈប់ជើងភ្លាមៗ	បង្កើនល្បឿន និងភាពស្មើ

តារាងនេះបង្ហាញចំណុចសំខាន់មួយ៖ ការស៊ុតខ្លាំងមិនស្មើនឹងការស៊ុតដោយប្រើកម្លាំងអតិបរមា។ ប្រសិនបើអ្នកទាត់ខ្លាំង ប៉ុន្តែជើងទ្រទ្រង់នៅខុសកន្លែង ឬរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងហោះខ្ពស់ និងបាត់ទិស។ ការសិក្សាអំពីជីវមេកានិកក្នុងកីឡាបាល់ទាត់ជាទូទៅពិនិត្យល្បឿនជើង មុំសន្លាក់ត្រគាក និងការផ្ទេរកម្លាំងពីដីទៅបាល់។ សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់នៅផ្ទះ ឧបករណ៍មិនចាំបាច់ថ្លៃទេ៖ បាល់ទំហំលេខ ៥ ស្បែកជើងសមរម្យ កោណសម្គាល់ ៤ ដុំ និងជញ្ជាំងរឹងមាំគ្រប់គ្រាន់។ កុំប្រើជញ្ជាំងដែលមានកញ្ចក់ ឬកន្លែងមានមនុស្សឆ្លងកាត់ ព្រោះសុវត្ថិភាពត្រូវមកមុនល្បឿនបាល់។

មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

ជុំទីមួយ៖ តើជំហររាងកាយមានឥទ្ធិពលយ៉ាងដូចម្តេច?

ជំហររាងកាយកំណត់ទិស កម្ពស់ និងល្បឿនបាល់ មុនពេលជើងប៉ះបាល់។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅចម្ងាយប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ បែរម្រាមជើងទៅកាន់គោលដៅ ហើយបង្វិលស្មា និងត្រគាកឲ្យធ្វើដំណើរតាមជើងទាត់។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់នៅទាប ត្រូវរក្សាទ្រូងឲ្យទៅមុខបន្តិច និងមើលបាល់នៅពេលប៉ះ; ប្រសិនបើចង់លើកបាល់ ត្រូវបើកកជើង និងប៉ះផ្នែកក្រោមបាល់ដោយចេតនា។ ច្បាប់មាសគឺកុំបង្ខំកម្លាំង មុនពេលរាងកាយមានលំនឹង ព្រោះកម្លាំងដែលគ្មានការគ្រប់គ្រងធ្វើឲ្យបាត់ទាំងភាពត្រឹមត្រូវ និងការពាររបួស។ គោលដៅដំបូងគឺអាចស៊ុតចូលតំបន់ ១ ម៉ែត្រជុំវិញបង្គោលពីចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រ យ៉ាងហោចណាស់ ៧ ដងក្នុង ១០ ដង។

ការរត់ចូលបាល់គួរមានត្រឹម ៣–៥ ជំហានសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។ ជំហានចុងក្រោយត្រូវខ្លីជាងជំហានមុន ដើម្បីឲ្យជើងទ្រទ្រង់ចុះបានច្បាស់ និងកុំឲ្យខ្លួនរអិលទៅមុខ។ អ្នកលេងជាច្រើនបាត់បង់ថាមពលដោយរត់ចូលលឿនពេក បន្ទាប់មកបន្ថយល្បឿនភ្លាមៗពេលជិតបាល់។ វិធីដែលល្អជាងគេគឺរក្សាល្បឿនស្មើ បង្វិលដៃធម្មជាតិ និងផ្តោតលើចំណុចប៉ះ មិនមែនសម្លឹងតែអ្នកចាំទី។ យោងតាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងសុវត្ថិភាពលើទីលានគឺជាមូលដ្ឋាននៃការអភិវឌ្ឍកីឡាករ។ ដូច្នេះ កុំហ្វឹកហាត់ការទាត់ពេញកម្លាំងនៅពេលសាច់ដុំត្រគាក ឬកជើងនៅតឹង។

ជុំទីពីរ៖ តើត្រូវបង្កើតកម្លាំងពីជើង និងស្នូលដោយរបៀបណា?

កម្លាំងស៊ុតកើតពីខ្សែសង្វាក់ចលនា៖ ដី ជើងទ្រទ្រង់ ជង្គង់ ត្រគាក ស្នូល ស្មា និងជើងទាត់។ មិនមានសាច់ដុំតែមួយដែលអាចបង្កើតការស៊ុតខ្លាំងបានទេ។ កីឡាករដែលហ្វឹកហាត់តែសាច់ដុំភ្លៅ ប៉ុន្តែស្នូលខ្សោយ នឹងបាត់លំនឹងពេលទាត់ ហើយអាចទទួលរបួសតំបន់ក្រលៀន ឬខ្នងក្រោម។ ក្នុងវគ្គហ្វឹកហាត់មួយ សូមចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី បន្ទាប់មកធ្វើលំហាត់សំខាន់ៗដូចជា ស្ក្វាត ៣ ឈុត ឈុតនីមួយៗ ១០ ដង, លង់ ៣ ឈុត ឈុតនីមួយៗ ៨ ដងក្នុងមួយជើង, ផ្លង់ ៣ ឈុត រយៈពេល ៣០–៤៥ វិនាទី និងការលោតតូចៗ ២ ឈុត។

• រក្សាជង្គង់ឲ្យតាមទិសម្រាមជើង មិនឲ្យបត់ចូលខាងក្នុង។
• បង្វិលត្រគាកដោយគ្រប់គ្រង មិនបង្វិលរហូតដល់បាត់លំនឹង។
• បញ្ឈប់ភ្លាម ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ចាក់ ឬស្ពឹក។
• សម្រាក ៤៨ ម៉ោង មុនពេលហ្វឹកហាត់កម្លាំងជើងខ្លាំងម្តងទៀត។

ចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមិនបានប្រាប់គឺ ល្បឿនបាល់អាចធ្លាក់ចុះ ប្រសិនបើអ្នកព្យាយាមបង្កើនកម្លាំងដោយពង្រីកជំហានរត់ចូលជាង ៥ ជំហាន។ មូលហេតុគឺរាងកាយចាប់ផ្តើមបាត់ការសម្របសម្រួល ហើយពេលប៉ះបាល់ កជើងមិនរឹងគ្រប់គ្រាន់។ ដូច្នេះ សម្រាប់អ្នកអាយុក្រោម ១៨ ឆ្នាំ គួរផ្តោតលើបច្ចេកទេស និងការគ្រប់គ្រងរាងកាយ មុនពេលបន្ថែមទម្ងន់ក្នុងកន្លែងហាត់ប្រាណ។ លំហាត់កម្លាំងសម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់

ចង់រៀបចំការហ្វឹកហាត់ឲ្យមានលំដាប់ច្បាស់ សូមចាប់ផ្តើមពីគោលការណ៍ខាងលើ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទីបី៖ តើត្រូវប៉ះបាល់ និងបន្តចលនាយ៉ាងដូចម្តេច?

ការប៉ះបាល់គឺជាចំណុចសម្រេចលទ្ធផល។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ស៊ុតដោយថាមពល ត្រូវប្រើផ្នែកខ្សែស្បែកជើងដែលមានផ្ទៃរឹង មិនមែនម្រាមជើងទេ។ បិទកជើងឲ្យរឹង ម្រាមជើងចង្អុលចុះបន្តិច ហើយប៉ះកណ្ដាលបាល់ ឬតំបន់ខាងក្រោមកណ្ដាលតិចតួច អាស្រ័យលើកម្ពស់ដែលចង់បាន។ ក្បួនសាមញ្ញគឺ ប៉ះកណ្ដាលបាល់សម្រាប់បាល់លឿន និងត្រង់; ប៉ះខាងក្រោមសម្រាប់បាល់ឡើងខ្ពស់; ប៉ះខាងឆ្វេង ឬស្តាំជាមួយការបង្វិលជើង សម្រាប់បាល់កោង។ កុំបង្វិលកជើងខ្លាំង ប្រសិនបើគោលដៅរបស់អ្នកគឺបាល់ត្រង់ ព្រោះការបង្វិលបន្ថែមនឹងកាត់បន្ថយថាមពល និងបង្កើនកំហុស។

ការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់មានសារៈសំខាន់ដូចការប៉ះផ្ទាល់។ ទុកឲ្យជើងទាត់បន្តទៅមុខតាមទិសគោលដៅ ហើយឲ្យត្រគាកបង្វិលតាមធម្មជាតិ។ កុំទាញជើងត្រឡប់ភ្លាមៗ ព្រោះវាធ្វើឲ្យការផ្ទេរកម្លាំងត្រូវបានកាត់ផ្តាច់។ វិធីហ្វឹកហាត់មានប្រសិទ្ធភាពគឺដាក់កោណ ៣ ជួរ៖ ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ១៥ ម៉ែត្រ និង ២០ ម៉ែត្រ។ ស៊ុត ១០ ដងនៅមួយចម្ងាយ ហើយកត់ត្រា ៣ ចំណុច៖ ចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ ល្បឿនអារម្មណ៍ និងកម្ពស់បាល់។ កុំវាស់តែល្បឿន ព្រោះការស៊ុតដែលលឿនជាង ប៉ុន្តែចេញក្រៅគោលដៅ ៨ ក្នុង ១០ ដង មិនមានតម្លៃជាងការស៊ុតត្រឹមត្រូវ ៧ ក្នុង ១០ ដងឡើយ។

ការជ្រើសស្បែកជើងក៏ជាចំណុចដែលមិនគួរមើលរំលង។ ទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិត ជាទូទៅសមស្របនឹងស្បែកជើងបាតគ្រាប់តូច ឬបាតក្រចកខ្លី ខណៈទីលានស្មៅធម្មជាតិអាចត្រូវការបាតក្រចកដែលចាប់ដីបានល្អជាង។ ស្បែកជើងដែលតឹងពេកបង្ខំម្រាមជើង និងធ្វើឲ្យកជើងបាត់ភាពបត់បែន; ស្បែកជើងធំពេកធ្វើឲ្យជើងរអិលក្នុងស្បែកជើងពេលប៉ះបាល់។ ប្រភពណែនាំអំពីការជ្រើសស្បែកជើងពី មជ្ឈមណ្ឌលសម្រេចចិត្តអ្នកប្រើប្រាស់ ជីងតុង ក៏សង្កត់ធ្ងន់ថា ត្រូវជ្រើសទីលានជាមុន បន្ទាប់មកជ្រើសប្រភេទបាត និងទំហំ។ នេះជាចំណុចជាក់ស្តែងដែលអ្នកលេងជាច្រើនរំលង៖ ស្បែកជើងថ្លៃមិនអាចជួសជុលការជ្រើសបាតខុសទីលានបានទេ។

តើគួរហ្វឹកហាត់វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងរៀងរាល់ថ្ងៃឬទេ?

មិនគួរហ្វឹកហាត់ការស៊ុតពេញកម្លាំងរៀងរាល់ថ្ងៃទេ ព្រោះសាច់ដុំ និងសរសៃពួរត្រូវការពេលស្តារឡើងវិញ។ កាលវិភាគសមរម្យគឺ ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយទុកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤–៤៨ ម៉ោងរវាងវគ្គដែលផ្តោតលើកម្លាំងជើង។ ថ្ងៃផ្សេងទៀតអាចហ្វឹកហាត់ការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូនបាល់ ឬការរត់ស្រាល។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់នៅក្រលៀន ជង្គង់ ឬកជើងលើសពី ៤៨ ម៉ោង គួរបញ្ឈប់ការស៊ុតខ្លាំង និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព។ អង្គការ សុខភាពពិភពលោក ណែនាំឲ្យសកម្មភាពរាងកាយត្រូវមានការកើនឡើងជាបណ្តើរ និងគ្រប់គ្រងហានិភ័យរបួស។

ផែនការហ្វឹកហាត់ ៤ សប្ដាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖

1. សប្ដាហ៍ទីមួយ៖ ផ្តោតលើជើងទ្រទ្រង់ និងការប៉ះកណ្ដាលបាល់ ដោយប្រើកម្លាំង ៦០ ភាគរយ។
2. សប្ដាហ៍ទីពីរ៖ បន្ថែមការរត់ចូល ៣–៤ ជំហាន និងស៊ុតពីចម្ងាយ ១៥ ម៉ែត្រ។
3. សប្ដាហ៍ទីបី៖ បង្កើនកម្លាំងដល់ ៧៥–៨០ ភាគរយ និងបន្ថែមការស៊ុតក្រោយបញ្ជូនបាល់។
4. សប្ដាហ៍ទីបួន៖ សាកល្បងស្ថានភាពប្រកួត ដោយស៊ុតក្រោមសម្ពាធពេលវេលា និងពីមុំផ្សេងៗ។

អ្វីដែលគួរវាស់វែងមិនមែនជាល្បឿនបាល់តែមួយទេ។ កត់ត្រាភាគរយបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ ចំនួនបាល់ដែលហោះខ្ពស់ពេក និងពេលវេលាដែលត្រូវការស្តារខ្លួន។ ប្រសិនបើល្បឿនកើន ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះជាង ១៥ ភាគរយ នោះការហ្វឹកហាត់បានទៅខុសទិស។

ចង់ពិនិត្យផែនការរបស់អ្នកតាមទិន្នន័យសាមញ្ញទាំងនេះ សូមអនុវត្តវគ្គបន្ទាប់ដោយមានកំណត់ត្រា។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើការស៊ុតខ្លាំង និងការស៊ុតត្រឹមត្រូវ ខុសគ្នាដូចម្តេច?

ការស៊ុតខ្លាំងផ្តោតលើល្បឿន និងថាមពល ខណៈការស៊ុតត្រឹមត្រូវផ្តោតលើទិស កម្ពស់ និងការជ្រើសគោលដៅ។ ក្នុងការប្រកួតពិត ការស៊ុតដែលមានល្បឿនមធ្យម ប៉ុន្តែចូលជ្រុងឆ្ងាយ អាចមានប្រសិទ្ធភាពជាងការស៊ុតលឿនដែលត្រូវអ្នកចាំទីទប់បាន។ ការសម្រេចចិត្តត្រូវអាស្រ័យលើទីតាំងអ្នកចាំទី ចម្ងាយទៅគោលដៅ និងសម្ពាធពីខ្សែការពារ។ កីឡាករ គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ ល្បីពីការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក ប៉ុន្តែសមត្ថភាពរបស់គាត់ក៏ពឹងលើការជ្រើសមុំ និងការរក្សាលំនឹង មិនមែនល្បឿនជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។

វិធីសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេលខ្លីអាចប្រើគោលការណ៍នេះ៖

• ប្រសិនបើមានចន្លោះជ្រុងឆ្ងាយ សូមផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ។
• ប្រសិនបើអ្នកនៅចម្ងាយ ២០–២៥ ម៉ែត្រ និងមានកន្លែងទំនេរ សូមប្រើការស៊ុតដោយខ្សែស្បែកជើង។
• ប្រសិនបើខ្សែការពារឈរជិត សូមកុំបង្ខំការស៊ុត ព្រោះការបញ្ជូនបាល់អាចមានប្រសិទ្ធភាពជាង។
• ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរខាងមួយ សូមជ្រើសជ្រុងផ្ទុយ ប៉ុន្តែរក្សាក្បាលឲ្យមើលបាល់។

សម្រាប់អ្នកចង់តាមដានការប្រកួត និងវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ព័ត៌មាន World Cup ផ្តល់មាតិកាអំពីការទស្សន៍ទាយប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការគ្របដណ្តប់ការប្រកួតពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ សូមប្រើស្ថិតិជាឧបករណ៍សិក្សា មិនមែនជាការធានាលទ្ធផល ឬហេតុផលសម្រាប់ចំណាយប្រាក់ដោយមិនគ្រប់គ្រងឡើយ។ គោលការណ៍សំខាន់គឺលេងដោយការទទួលខុសត្រូវ និងកុំប្រើប្រាក់ដែលត្រូវការសម្រាប់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។

វិធីអានស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកណាគួរជ្រើសវិធីណា?

អ្នកចាប់ផ្តើមគួរជ្រើសការហ្វឹកហាត់ដែលផ្តោតលើជំហររាងកាយ ជើងទ្រទ្រង់ និងការប៉ះកណ្ដាលបាល់។ អ្នកលេងកម្រិតមធ្យមគួរបន្ថែមការរត់ចូល ៣–៥ ជំហាន ការបង្វិលត្រគាក និងការស៊ុតពីមុំផ្សេងៗ។ អ្នកលេងកម្រិតខ្ពស់គួរផ្តោតលើការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ ដោយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនវាស់តែល្បឿនបាល់។ សេចក្តីសន្និដ្ឋានដែលមិនសូវគួរឲ្យស្តាប់ ប៉ុន្តែត្រឹមត្រូវគឺ ការស៊ុតខ្លាំងជាងមុនមិនមែនតែងតែធ្វើឲ្យអ្នកក្លាយជាអ្នកស៊ុតល្អជាងមុនឡើយ។ បាល់ដែលចូលគោលដៅ ៧ ក្នុង ១០ ដង មានតម្លៃជាងបាល់ដែលលឿន ប៉ុន្តែចេញក្រៅ ៨ ក្នុង ១០ ដង។

សូមចងចាំស៊ុមការងារខាងក្រោម៖

• កម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី។
• ហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសដោយកម្លាំង ៦០–៨០ ភាគរយ។
• ថត ឬកត់ត្រាលទ្ធផលរៀងរាល់វគ្គ។
• សម្រាក ២៤–៤៨ ម៉ោងរវាងវគ្គជើងខ្លាំង។
• បង្កើនចម្ងាយ និងកម្លាំងតែបន្តិចម្តងៗ។

ការអនុវត្តត្រឹមត្រូវក្នុងរយៈពេល ៤ សប្ដាហ៍អាចធ្វើឲ្យអ្នកយល់ច្បាស់ថា តើបញ្ហារបស់អ្នកស្ថិតនៅជំហានរត់ចូល ជើងទ្រទ្រង់ កជើង ឬការបន្តចលនា។ នោះជាចំណេះដឹងមានតម្លៃជាងការទាត់បាល់រាប់រយដងដោយគ្មានការវាស់វែង។

តើអ្នកត្រៀមកែលម្អការស៊ុតដោយមានផែនការច្បាស់ហើយឬនៅ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការប្រើបច្ចេកទេសជើង រាងកាយ និងការប៉ះបាល់ ដើម្បីបង្កើតល្បឿន និងរក្សាទិសបានល្អ។ ការស៊ុតខ្លាំងត្រូវការជើងទ្រទ្រង់នៅជិតបាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ កជើងរឹង និងការបន្តជើងទៅមុខ។ ប្រសិនបើប្រើកម្លាំងដោយគ្មានលំនឹង បាល់នឹងហោះខ្ពស់ ឬចេញក្រៅគោលដៅ។ ដូច្នេះ ភាពត្រឹមត្រូវត្រូវហ្វឹកហាត់ជាមួយល្បឿនជានិច្ច។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដើម្បីស៊ុតបានខ្លាំង?

ចម្លើយ៖ គួរហ្វឹកហាត់ការស៊ុតខ្លាំង ៣ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយទុកពេលសម្រាក ២៤–៤៨ ម៉ោងរវាងវគ្គ។ វគ្គនីមួយៗអាចមានរយៈពេល ២០–៣០ នាទី បន្ទាប់ពីកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី។ ចាប់ផ្តើមដោយកម្លាំង ៦០ ភាគរយ ហើយបង្កើនបន្តិចម្តងៗដល់ ៨០ ភាគរយ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ជាប់លាប់លើស ៤៨ ម៉ោង ត្រូវឈប់ និងស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញ។

សំណួរ៖ តើការស៊ុតដោយម្រាមជើង ឬខ្សែស្បែកជើង មួយណាល្អជាង?

ចម្លើយ៖ ការប្រើខ្សែស្បែកជើងល្អជាងសម្រាប់ស៊ុតខ្លាំង និងរក្សាទិស។ ម្រាមជើងអាចមានប្រយោជន៍នៅពេលត្រូវទាត់រហ័សក្នុងតំបន់ពិន័យ ប៉ុន្តែវាមិនផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំ និងការគ្រប់គ្រងដូចខ្សែស្បែកជើងទេ។ សម្រាប់ការស៊ុតពីចម្ងាយ ១៥–២៥ ម៉ែត្រ សូមបិទកជើង ប៉ះកណ្ដាលបាល់ និងបន្តជើងតាមទិសគោលដៅ។ វិធីនេះសមស្របជាងសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេសរយៈពេលវែង។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់ហោះខ្ពស់ពេក ទោះបីខ្ញុំទាត់ខ្លាំង?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ ឬជើងទាត់ប៉ះផ្នែកក្រោមបាល់ច្រើនពេក។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ឲ្យជិតបាល់ បែរទ្រូងទៅមុខបន្តិច និងប៉ះតំបន់កណ្ដាលបាល់ដោយខ្សែស្បែកជើង។ អ្នកក៏គួរពិនិត្យថា ជំហានចុងក្រោយវែងពេកឬអត់ ព្រោះវាធ្វើឲ្យលំនឹងបាត់។ ហ្វឹកហាត់ពីចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រមុន បន្ទាប់មកបន្ថែមចម្ងាយទៅ ១៥ និង ២០ ម៉ែត្រ។

សំណួរ៖ តើស្បែកជើងមានឥទ្ធិពលលើការស៊ុតបាល់ទាត់ដែរឬទេ?

ចម្លើយ៖ ស្បែកជើងមានឥទ្ធិពលលើការចាប់ដី លំនឹង និងអារម្មណ៍ពេលប៉ះបាល់ ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសបច្ចេកទេសបានទេ។ ទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិតជាទូទៅសមនឹងបាតគ្រាប់តូច ឬបាតក្រចកខ្លី ខណៈទីលានស្មៅធម្មជាតិអាចត្រូវការការចាប់ដីខុសគ្នា។ ជ្រើសទំហំដែលម្រាមជើងមិនត្រូវបានបង្ខំ និងកែងជើងមិនរអិល។ ស្បែកជើងថ្លៃ ប៉ុន្តែខុសទីលាន អាចបង្កើនការរអិល និងហានិភ័យរបួស។

សំណួរ៖ តើអាចរៀនស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងនៅផ្ទះបានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចរៀនបាន ប្រសិនបើមានកន្លែងសុវត្ថិភាព បាល់ទំហំលេខ ៥ និងជញ្ជាំងរឹងមាំដែលគ្មានកញ្ចក់។ ចាប់ផ្តើមដោយការប៉ះបាល់ស្រាល ការរត់ចូល ៣ ជំហាន និងការស៊ុតទៅតំបន់គោលដៅច្បាស់។ កុំស៊ុតពេញកម្លាំងនៅកន្លែងតូច ឬក្បែរមនុស្ស ព្រោះបាល់អាចបង្ករបួស។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅក្នុង ១០ ដង ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនជាក់ស្តែង។

សំណួរបច្ចេកទេសបាល់ទាត់កម្រិតខ្ពស់

បើអ្នកចង់បន្តសិក្សាពីការប្រកួត ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម សូមអានមាតិកាថ្មីៗពី ព័ត៌មាន World Cup ដោយប្រើការគិតវិភាគ និងការទទួលខុសត្រូវជាចម្បង។

ស្វែងយល់បន្ថែម